Metin
UZ
.........1940
Ankara Elmadağ doğumludur. 1959 da Bursa Askeri Lisesi,1961
yılında Kara Harp Okulu'nda Mezun oldu. 20 yıl yurdun çeşitli
yerlerinde Subay olarak vazife yaptı. 1980 yılında Yarbay
rütbesinde iken kendi isteğiyle emekli oldu. Halen resim
ve Şiirle meşgul olmaktadır.
Pusudaydı
Gözlerin
Bin
bir renkle bezenmiş, denizler kadar engin.
Büyük ummanlar gibi, bir sudaydı gözlerin...
Dingin bir uykudaki,rüyalar kadar zengin.
Fırtınanın özünde, pusudaydı gözlerin...
Yürekte
göz, göz oldu, gözle açtığın yara.
Yaralarken yüreği, umutlanmış gözlerin.
Alevi geçse bile, ateş dönüşür kora.
Bir hüzünle dolmuş ki,bulutlanmış gözlerin...
Gözlerdeki
acıyı,yüreğe alan bilir.
Bakışınla açtığın,yaraya sebep sensin.
Acıya katlanmayı, sevdalı olan bilir.
Hançerdeki haykırış, naraya sebep sensin...
Bir
güç olur oynatır, kayaları yerinden.
Bir bakışın gücünü, yabana atamazsın.
Deprem olur yürekte,yaralarken derinden.
Bakışlardan aldığın, yarayla yatamazsın...
Ilık
bir yazdan kalma, gece berraklığında.
Kirpiklere sıkışmış, oradaydı gözlerin.
Öfkeli kurşun gibi, akkor sıcaklığında.
Bakışınla açtığın, yaradaydı gözlerin...
Elmadağ
12/10/1996
Metin UZ
Senle
bitsin isterim...
Bir
kez benim gibi sev, dağlarda bahar varken.
Bir görün,bir şey söyle, anlat sen eskilerden...
Geleceksen
gel artık, bırakma acılarda.
Hiç ümidim kalmadı, şimdi sensiz baharda...
Bu
nasıl nazdır bilmem, belki sevda gereği.
Sığdıramaz oldum ben, bu kez seni yüreğe...
O
içimde kendimce yaktığım ateş var ya.
Bu kere sönmez oldu ,ne yağmurda ,ne karda..
Senle
sevda seline , beraberce karıştık.
Bu gönül yarasına, ta ezelden alıştık...
Unut
gitsin geçmişi,hiç anmasan da olur.
Sevdanın ateşinde, sen yanmasan da olur...
Günleri
zindan eden , yüreğin yarası mı.
Al beni gözünle sev, ağlama sırası mı?
Ne
fayda görüyorsun ayrı olduğun andan.
Bana biraz ayırsan , harcadığın zamandan...
Gel
iş işten geçmede, neden benle değilsin.
Gel yüreğe işleyen acıların dağılsın...
Gönül
deki hasretin,artık gitsin isterim.
Senle başladı her şey, senle bitsin isterim...
Elmadağ
17/07/1997
Metin UZ

Var
git
Var
git dilin duası , bu kez değildir sana.
Ağlamak eski silah, ta ademden bu yana...
Var
git görmesin gözüm, sen hayal kuramazsın.
Gönülden sadık değil, bir yerde duramazsın...
Var
git gidebilirsen, gidebildiğin yere.
İyi olmaz yaranla, biçare kal, biçare...
Var
git anlat herkese, bilsinler söyle kimdir.
Kim kimin yarasına ,çare olmuş hekimdir...
Anlat
ki öğrensinler,sevdada ahit var mı?
Anlat ki terk edene ,cezalı akit var mı?...
Var
git gittiğin kadar, veda etmen gerekmez.
Bu gönül tarlasına, hicran ekmen gerekmez...
Var
git vefa örneği, kanayan yürek benim.
Duada huzur gibi, sevdada dilek benim...
Var
git kölen değilim,sürükleme ardından.
Aşkla bağlı olanlar, kopmaz gönül yurdundan...
Var
git gönül dostuyken , azat ettin sen beni.
Bu sevda pazarında, mezat ettin sen beni...
Var
git, dostum sen var git,uğurlar olsun sana.
Ağlamak eski silah, ta ademden bu yana...
Elmadağ
10/07/1997
Metin UZ 
Kadınım
ol istedim...
Aşkın
özgürlüğüne, doğru gitmek isterdim.
Gönülden fedakarlık,sade sana gösterdim...
Gözlerinde
kendimi.görsem dilediğimce.
Sana ulaşmak ise ,bil ki sırattan ince.
Nice
özlemlerim var, bunca zamandan beri.
O kadar istedim ki, benim ile gülmeni...
Yaşanmamış
sayarım, sensiz geçen her günü.
Yıllar seni okşamış,okşar gibi bir gülü...
Bakışlarında
kaldım,yaramda neşter misin.
Derinde olanları ,görmekte ister misin...
Şafaktan
daha parlak,gül goncasından nazlı.
Sihirli güzelliğin ,ardında neler gizli...
Öfkeli
dalga kadar,hırçın yıkıcı mısın.
Çölün güneşi kadar,kızgın yakıcı mısın...
Aydınlık
kadar zarif, kar kadar yumuşak ol.
Secde de olan alnım,ruhumdan da ak pak ol...
Dua
ol, içime ak, bir güne başlar gibi.
Alnıma yazılısın, gülde nakışlar gibi....
Sazlardan
iradeli, baş eğmeye müsait.
Kadınım ol isterim,sadece bana ait...
Elmadağ
08/03/1997 |